Fayda sağlar..

Aslında bu sorunun cevabı hazır: “Bilmek istediğimiz tek şey sessizliği“. Dünya kupası maçlarını işkenceye çeviren bu anlamsız alet tonlamasız, estetiksiz bir gürültüden başka bir şey çıkarmıyor. Fakat nasıl olduysa Güney Afrika’nın kültürü haline gelmiş. Wikipedia’da yazılanlara göre zamanında kabileler arasında iletişim için kullanılıyormuş. E iyi yine iletişim için kullan kardeşim, ne diye gürültü için kullanıyorsun ki? Taraftar sesine hasret kaldık maçlarda…

Bu aletlerin orijinali “Kudu” adlı bir antilop derisinden yapılırmış. Anlaşılan o ki daha sonra kapitalizmin etkisiyle bunlar seri olarak plastikten üretilmeye başlanmış ve zavallı Afrika halkına “vuvuzela” diye yutturulmuş. Adı da “stad borusu/kornası (stadium horn)” olarak koyulmuş. Federsayon kupası ile başlayan bu eziyet şu an dünya kupasında çekilmekte. 130-140 desibellik gürültü yaratan bu alet insan sağlığına da son derece zararlı. (bilimsel kanıtım yok)

Vuvuzela yapılan Kudu hayvanı

Fifa yetkilileri bu aleti yasaklamaya çalışmış ancak Güney Afrika yetkililerinin baskısı neticesinde geri çekilmişler. Ardından “anonsları etkilemiyor o halde çalınabilir” şeklinde bir kıvırma yolunu tercih etmiş. Bu açıdan Güney Afrika’yı bütünüyle tebrik ediyorum. Bizde böyle bir şey olsa. Mesela herkes tribünlerde zurna çalsa ve fifa bunu yasaklamaya kalksa eminim bizimkiler söyleneni yapar. Hiç karşı çıkacaklarını zannetmiyorum. Hatta üstüne onlarca araştırma sonucu getirir “zararlıymış beyler”, “bence sesi güzel” gibi açıklamalar yaparlar.

Vuvuzela için açılmış siteler de var. Mesela banvuvuzela.com şeklinde bir anket sitesi var. 96.000 kişinin 87.000 kadarı yasaklanmasını istiyormuş. Tam tersi vuvuzelayı öven siteler de yok değil. Onlara göre Vuvuzela, Güney Afrika futbolunun güzel sesi..

Genel olarak Vuvuzela’yı Güney Afrikalılardan başka seven yok. Onca tepkiye rağmen maçlarda vuvuzela sesi dinmek bilmedi. Geride kalan ilk tur maçlarından sonra oluşan genel kanı olarak dünya kupasının keyifsiz geçmesinde şüphesiz katkısı var. Futbolcuları da tribündeki ve televizyonlardaki seyirciyi de etkiliyor bu ses. Durmaksızın ve temposuz bir şekilde çalınacağına tempolu ve aralıklı çalınsaydı eminim böyle bir tepki görmezdi..

İşte bildiğiniz gerçekler bunlar.. Üzülmeyin.

Şimdi oturup burada muhasebeyi anlatacak değilim. gelir tablosu bilanço şudur hesaplar şudur falan. Amacım muhasebe ile mizahı (her ne kadar zor olsa da) birleştirmek. İlk yazım da muhasebeye nasıl girdiğim ile ilgili olacak..

Seneler 1997′yi (aslında hatırlamıyorum sallıyorum) gösterdiğinde fen lisesi sınavına girecek yeterli notum olmadığı için eşit ağırlık seçtim. Bu aslında muhasebeci olan babamın yolunda ilerleyeceğimin ilk işareti idi. Klişe olarak ilgi alanım paralelelinde bilgisayar ya da elektronik ile ilgili bir bölüm seçerdim ancak hocalarım buna imkan vermedi. 2000 yılında KTU İşletme’yi kazandım. 2002 yılında da babamın yanında çalışmaya başladım.

Aslında 2003-2004′e kadar çalıştım denemez. Çünkü 1 ay işe gidiyorsam 11 ay gitmiyordum. Okulu bahane ederek evde kalıyordum. Halbuki hiç alakası yok. Muhasebe ile ilk tanıştığımda her muhasebe öğrencisinin yaşadığını düşündüğüm çelişkiyi yaşadım. Mesela firma ticari mal alıyor hesabın borcuna işleniyor. Madem mal aldı neden borç oluyor diyordum. Ya da satış yapıyorsun alacak tarafına işleniyor. E kardeşim madem sattık neyi alacağız? Bu düşünceler tabi düz mantıkla oluştu.

Neyse efendim işin mantığını kavradıktan sonra bu çelişkiyi atlattım. 2 sene önce de İşletme’den mezun olup staj hayatına atıldım. Evet benim muhasebeye girişim bu şekilde oldu. Bu arada dün babama yine wordpress üzerine kurulu bir site yaptım. Beğenmedi. Web 2.0 sanıyorum nesillerde de fark ediyor. Eski tip html üzerine kurulu siteleri gösterip böyle olsun dedi.